MUSIKORTAREN ARIMA BERRIA. 2013ari ongi etorria emateko, Tac Matchless soinu mahai analogikoa instalatu berri dugu estudioan, baita beste zenbait aldaketa ere, ez bakarrik estetikoak, baizik eta soinu hobeagoa lortzen lagunduko digutenak, dudarik gabe.

Analogiko eta digitalaren arteko nahastea da gurea, oraindik orain soporte digitalean grabatuko dugulako soinua, baina bide analogikoa emanda. Eta benetan diotzuet alde ederra dagoela, hitzen bitartez esplikatzen zaila dena, baina entzun ezkero erraz antzematen dena.

Krisi sasoi honetan aurrera egin beharra dago. Ez da honengatik gure estudioa garestiagoa izanen, alderantziz baino. 2012ari %50eko beherapenarekin ekin genion, eta orain…talde edo musikari bakoitzaren egoerara egokituko gara. Denon eskura jarri nahi dugulako Musikorta, diskak grabatzeko leku lasaia eta paisai paregabean.

Ez baduzu sinisten deitu edo idatzi. Seguru konponduko garela, ezta?

Kontaktua: musikorta@gmail.com / 645 729221

Balerdi Balerdi taldearen diska amaituta, lasaitasun aroa iritsi da berriro ere Musikortara. Negua lasaia da hemen, eta tarte hau aprobetxatuta, estudioari buelta eman diot. Orain aro analogikora bueltatuko gara.

Aspalditik gordeta nuen soinu mahai zahar bat konpontze lanetan ibili naiz, eta laister batean egongo da martxan estudioan. TAC MATCHLESS du izena nere kuttun berri-zahar honek, eta beste soinu bat ekarriko digu. 80 hamarkadako soinu mahaia da, ingelesa, ederra zinez, eta bere soinu analogikoen xarmak erabat txunditu nau. Oraindik aparatu digitalen beharra izango dugu, grabagailu analogikoa konpondu bitartean, baina zin dagizuet honek beste gauza bat ematen duela.

Orain botoiak zein fadder-ak benetazkoak dira, eta ordenagailuaren pantaila bigarren planora pasako da. Zer nahi duzue esatea, akaso norbaitek pentsatuko du erromantiko hutsa naizela, baina…erromantizismo baino zeozer gehiago badu honek. Honen barruan gauzak ez dira birtualki gertatzen, benetan baizik. Dena beroagoa da. Zaila hitzekin esplikatzea…Frogatu behar.

Otsaila erdirako dena prest espero dugu, ondo bidean. Momentuz, bisitan etorri ezkero, zabal hartuko zaituztet, herraminta eta soldadorea eskutan dudala.

Musikorta analogikoa dastatu nahi baduzue jarri gurekin kontaktuan. Ziur moldatuko garela.

Balerdi Balerditarren lanak amaitzeko bidean ditugu. Abuztu eta Irailan zehar grabaketa, edizioa eta nahasketak egin ditugu, eta masterizazioaren faltan gaude. Dena den, eta fan olatuak apaltzeko, aurrerapen moduan kantu pare bat dituzue beheko link-etan, sukalde bateko atea zabaldu eta barrutik datorren usaina jangaien aurrerapen den legez.

Bi kantu: Bata, “In Dylan imitatione”, Pello Lizarralderen hitzak dituen kantu zoragarria. Bigarrena, “Guduka”, lehengo aroko Balerditerren kajoitik berreskuratutako kanta. Honetaz aparte, beste zortzi kantu izango ditu Balerdi Balerdi taldearen diska berriak. Eta zin dagizuet beraiengandik espero ez dituzuen kantuak ere topatuko dituzuela tartean…On dagizuela

Abuztuko denbora libreak aprobetxatuta, amaiera eman diogu Balerditarren grabazioari. Orain sukalde lanak dauzkagu pendiente: Edizioa, nahasketa eta masterizazioa. Ez izan presarik, gure asmoa lan hauek munduko patxada guztiarekin hartzekoa baita. Ardoa ere, denborak ontzen du, ezta? Beraz, lana ere, hobe mantso eta ondo, azkar eta gaizki baino.

Ohorezko kolaborazio bat ere izan dugu diska honetan: Batiz, Euskalerriko gitarjolerik onena (Duda barik!!). Bizkarzain eta guzti etorri zen, akaso bere hatzamarrak urrea balio dutelako…

Kolaborazio gehiago ere izan dira, tartean Martzel, Amorotoko Hangover of System talde metaleroaren kantari eta baterijolea. Metalero bat Balerditarrekin? Zertan dabiltza napar hauek?

Eta familia argazkia ere…

Gaizka Baenaren eskutik. Gaizka Baena Leioakoa da sortzez, nahiz eta azken hiru urteetan Madrilen bizi. Kitarjole trebea dugu Gaizka, flamenko musika du bizimodu, eta bere lehen lana izango denaren kitarrak grabatzera etorri zaigu Musikortara. Azken bi urteetan ondutako kantuak dira, berak sortutakoak, eta maitasuna dario lanari. Espero dugu aurrerapentxo bat jarri ahal izatea gure web honetan. Momentuz, grabaketan zehar ateratako argazki eta bideo bat duzue beheko link-ean. Zuengatik!

Gaizka Baena Musikortan

Musikortan ditugu Iruinseme beterano hauek. Urteak ez dira alferrik pasatzen, eta atxaki fisikoei muzin eginez, berriro ere errepidean ditugu Toño Muro kitarjolea eta abeslaria, eta Zara baterijolea. Baxuan kide berri bat, Karlos, lehendik ere gurean egona zena Kerobia taldearekin.
Balerdi Balerdikoek ez dira inolaz ere galdu. Pop freskoa dakarte beraien 10 kantu berrietan, honezkero konparaziorik behar ez duen taldea eta beraien betiko estilo propiarekin. Oraingo honetan hirukote moduan datoz. Momentuz bateriak eta baxuak egin ditugu. Toñoren txanda da orain, eta espero dugu lanak bukatuta web honetan kantu aurrerapen bat eskegitzeko permisoa emanen digutela. Egon hadi!

Uztailaren 23ko astean Amorotoko Hangover of System talde gazte izan dugu Musikortan, beraien lehenengo grabaketa egiten. Metal doinuak, Lekeitioko “tradizioari” eutsiz. Partaideen artean bi Amorotar, Martzel baterijolea eta Arando kitarjolea, eta bi Lekeitiar, Peio kitarjolea eta Mikel Bua baxujolea.
Talde gaztea izanik, eduki leiken onena dute: Gogoa, ikasteko griña, freskotasuna eta gaztetasuna. Espero dugu grabaketa honek ate zenbait zabaltzea. Taldea lehenengo kontzertuaren zain dago.

Abuztuaren lehenengo astean ohorezko bisitariak izango ditugu MUSIKORTAn: Iruñako BALERDI BALERDIkoek gurean grabatzera datoz. Taldeak indarrak batu eta hirukote moduan berriz ere hastea deliberatu dute, musikarentzako ere sasoi ilunak diren hauetan.

Urte t’erdiz Balerdi Erdi moduan ibili eta gero, oraingoan oso-osorik Balerdi Balerdi moduan aurkeztuko dira. Baxujole berriak, Karlosek, lehendik ere ezaguna genuen Kerobia taldearekin etorri zelako gurera. Berarekin batera Sergio Ibarrola “Zara” eta Toño Muro nekaezinak osatuko dute taldea etapa berri honetan.

Ez dira galdu, ez, gaztaroa pilatuta duten Iruin seme hauek!

Lekeitioko Mc Onak taldea Musikortan egon da 2012ko Aste Santu honetan, beraien lehenengo diska izango dena grabatze lanetan. Joseba “Pele” teknikari lanetan izan delarik, bost egun pasa dituzte gurean, beraien kantuekin borrokan, denak ondo grabatu arte.

Nahasketak bidaltzen dizkigutenean, ez izan dudarik lagin bat hemen eskeiniko dizuegula.

Oso gaizki ikusitako gauza izan da beti playback-a, eta ez nau
batere harritzen. Ikuslea engainatu, kalitatearen mesedetan.
Ikuslea mespretxatu, espektakuluaren perfekziorako.
Aspalditik genekien, edo entzuna dugu, mundu mailako zenbait
“artista” ez dutele zuzenekoetan benetan kantatzen edota
instrumentuak jotzen, baizik eta grabazio bat jartzen dutela edo
norbait ari dela, izkutuan, beraien lana egiten. Dena perfektuago,
hori bai. “Ze ondo kantatzen duen!”, “Soinu bikaina!”. Tururu.
Baino kontuz, pentsatu baduzue bakarrik kanpoko batzuen gauza
dela. Euskal Herrian ere baditugu playback-a egiten duten
taldeak, zuzenekoetan. Beraien publikoa engainatzen duten
taldeak, azken finean. Haserretuko dire nerekin, baina horrela da.
Dena, perfekzioaren mesedetarako. Edo beldur
eszenikoarengatik? Ez dakit, baina zaila egiten zait ulertzea talde
batek horrelako erabakia nola hartu dezakeen.
Bajujoleak ezin badu diskoan grabatutako koroak ondo abestu, ez
duelako behar adina ondo kantatzen, ba ikasi dezala, edo aldatu
bajujolea, edo ez dezala kororik egin, edo zer dakit nik, baina
mesedez, ez nazazue gehiago engainatu grabatutako pista bat
jartzen bere ordez. Eta diskoan grabatutako ditxosozko arpegio
hori zailegia bada zuzenekoetan jotzeko, ba etzazue kantua
zuzenekoetan jo, edo beste modu batera egin, akordeekin edo.
Baino mesedez, ez gaitzazue gehiago engainatu.
Ikusi izan dut talde batetako piano jolea plantak egiten, kontzertu
osoa, baina bere hatzetatik ez da soinurik atera kontzertu osoan.
Dena, edo ia dena, grabatuta! Zer pentsatuko luke zuen publikoa,
enteratuko balitz? Esatera ausartuko zinatekete? Ziur nago ezetz,
beraz, zuen publikoa engainatzen ari zarete.

Uste dut oso jarrera arriskutsua dela, ze behin hasi ezkero, non dago muga?. Zergatik ez bajua oso-osorik grabatuta? Inor ez litzateke enteratuko. Gero kitarrak pre-grabatuta etorriko lirateke, eta gero, zergatik ez, bonbo guztiak, kaja,,,soinu perfektua, txo!! “Suena como en el disco!!”. Vaya que si.
Nahikoa tranpa egiten ditugu diskoak grabatzerakoan (horri buruzko komentarioak beste batetarako utziko ditut…), orain zuzenekoak ere izorratzen hasteko. Gelditzen zaigun gauza natural bakarrenetarikoa. Zuzenekoak.
Zuen publikoa da, zuek ikustera joaten direnak, eta horrelakoak
jakinda kontzertuetara joateko gogoak kenduko diezue. Ez
daitezela enteratu…